Hallo iedereen,
Toen mijn zoontje Sander een aantal jaren geleden de overstap maakte naar De Piramide,
werd mij de vraag gesteld of ik eventueel interesse zou hebben
in deelname aan de medezeggenschapsraad.
Ik ben daar eigenlijk meteen op ingegaan omdat ik heel graag
betrokken wilde zijn bij de school. Ook de ouderraad trok. Dus in de eerste jaren ben ik met veel
plezier lid geworden van beide organen.Twee totaal verschillende manieren om betrokken te zijn
en iets te kunnen betekenen bij de school die voor mijn gevoel erg ver weg was.
Helemaal in een ander dorp en ver weg van de vertrouwde omgeving van Sander.
Na enkele jaren bleek dat het een beetje te veel voor me werd om het allebei te kunnen doen.
Dus heb ik de keuze gemaakt om te stoppen met de Ouderraad. Mij trok
de medezeggenschapsraad iets meer.De medezeggenschapsraad lijkt wat saaier,
er is geen rechtstreeks contact meer met de kinderen.
Echter, ik zie het een beetje als een roman waarbij je er in het eerste hoofdstuk
echt in moet komen. En naarmate je verder leest het steeds interessanter en leuker wordt.
Het eerste jaar komt er best veel op je af, veel afkortingen, beleid en achtergronden.
Maar zodra het eerste “hoofdstuk” doorgeworsteld is, wordt het
allemaal veel duidelijker. Het is erg interessant om betrokken te zijn bij keuzes
die op school gemaakt worden. Het gaat toch om onze kinderen.
Omdat keuzes uitgelegd worden en we bij een aantal zaken een advies- dan
wel stemrecht hebben, heb ik toch het gevoel
dat ik een beetje de vinger aan de pols kan houden.
Ook het contact met de leerkrachten en directie is goed.
Het is wel jammer dat het erg moeilijk is om ouders te motiveren om
lid te worden van de medezeggenschapsraad. Komt dit wellicht door
het feit dat iedereen denkt dat het nogal “stoffige” materie betreft?
Ik geef toe, het moet je een beetje liggen. Maar stoffig is het zeker niet.
Dus mocht u enigszins interesse hebben, kom toch eens meeluisteren. Wie weet
is het toch wel iets?Misschien is Sander volgend schooljaar een schoolverlater,
tot die tijd blijf ik hoogstwaarschijnlijk wel lid van de medezeggenschapsraad.
Ik hoop van harte dat er ouders zijn aan wie
het stokje te zijner tijd overgedragen kan worden!
Hartelijke groet,
Gemma van Kroonenburg.